In post No. 122 I wrote about excessive spending and liability risks at the international securities trading and brokerage firm Van der Moolen, that slipped into a provisional moratorium on payments mid-August. There was this kerfuffle about luxurious trips and outrageous living expenditures, while it was unclear whether these transactions had to be and actually were approved by the supervisory board directors. I concluded that
[i]f the former management board was not allowed to enter into these transactions without supervisory board approval but did it anyway, it could face serious liability risks if it comes to a bankruptcy of the company and a trustee in bankruptcy is appointed (the chances now seem remote, in view of the position taken by the current supervisory board). As I've explained elsewhere, violation of rules that aim to protect the company - like the rule mandating supervisory board approval for certain transactions - in principle qualifies as a serious mistake and thus results in liability of the management director vis-a-vis the company, unless the director is able to show that the norm violation was not that fatal after all.
Today the company went formallly bankrupt and is now heading towards liquidation.
De déconfiture van VDM is toe te schrijven aan een combinatie van factoren opgetreden in een periode van enige jaren: grote verliezen in de Verenigde Staten, mislukte nieuwe initiatieven zoals Online Trader, dalende omzetten in verband met de financiële crisis en een kostenpatroon dat structureel de baten is gaan overstijgen. Tenslotte hebben twee factoren de liquiditeitspositie van VDM versneld uitgehold: de inkoop van eigen aandelen en vertraging in de incassering van grote (belasting)vorderingen van VDM.
Gevolg van het faillissement zal zijn dat VDM wordt geliquideerd. De activa en activiteiten in de groepsmaatschappijen zullen zo goed mogelijk te gelde worden gemaakt. Van der Moolen Financial Services B.V. (“Aespen”) is tegen intrinsieke waarde verkocht. Onderzoek naar mogelijkheden tot het elders onderbrengen van handelsposities aan Euronext en andere Europese beurzen bevindt zich in een vergevorderde fase. Ook de toekomst van de Amerikaanse activiteiten van VDM is nog in onderzoek.
So now that trustees and bankruptcy have been appointed, we will have a chance to see whether these liability risks really exist. In the meantime (and as predicted), the Vereniging voor Effectenbezitters (an organization representing shreholders' interests) has made clear it is seriously thinking about initiating inquiry proceedings, in view of the spending culture and alleged failures in setting the strategic course for the company.
In several earlier posts (see, e.g., here), I wrote about the international banking bonus discussions; everybody seems eager to do something about it, as nicely explained here. Dutch bankers have now chosen for a forward move, by agreeing on a new code that also regulates bonus practices, at least to some extent. The Dutch Banking Association today issued a press statement, exlaining that the recommendations by the Commissie Maas will now be implemented into a code for sound banking practices that is to be applied per January 1, 2010 on a 'comply or explain' basis.
Veel principes in de Code Banken hebben betrekking op het functioneren van de rol van de raad van commissarissen en de raad van bestuur in de specifiek bancaire context, waarbij risicobeheer bijzondere aandacht krijgt. De Code Banken bevat een moreel-ethische verklaring zoals voorgesteld door de Commissie Maas. Ook bevat de code principes inzake deskundigheid en permanente educatie (bankiersexamen). Banken dienen het beleid ten aanzien van dit punt actief toe te lichten in hun jaarverslag. De zorgplicht voor de klant vormt een belangrijk onderdeel van de deskundigheidsvereisten. De Code bevatten voorts principes voor een zorgvuldig, beheerst en duurzaam beloningsbeleid - in lijn met het Herenakkoord - met aandacht voor niet-financiële prestatiecriteria. De regels voor het beloningsbeleid hebben betrekking op de lange termijn en het voorkomen van ongewenste effecten als het gaat om risico’s. Voor leden van de raad van bestuur geldt dat de variabele beloning niet meer mag bedragen dan maximaal 100% van het vaste inkomen. Met deze maximering van de variabele beloning lopen Nederlandse banken voorop in de internationale discussie over beloningen in de financiële sector en de aankomende besprekingen over dit onderwerp tijdens de G20 in Pittsburgh. De Code bevat ook een bepaling die het mogelijk maakt ten onrechte uitgekeerde variabele beloning terug te vorderen. De Code wordt wettelijk verankerd. Banken leggen over de naleving van de Code verantwoording af in hun jaarverslag. De Code sluit aan op de Code Corporate Governance en bestaande wet- en regelgeving. Daarbij is ook gekeken naar de samenhang met Europese en internationale ontwikkelingen. De naleving van de Code wordt gevolgd door een dit najaar in te richten Monitoringscommissie. De code wordt van kracht per 1 januari 2010. Banken rapporteren in hun jaarverslag over 2009 over de wijze waarop zij zich hebben voorbereid op de invoering van de code.
The full text of the code can be found here. As to bonusses, the code - that only applies to banks - mandates that a bonus cannot exceed the annual fixed part of the director's renumeration and enables supervisory directors to readjust the variable part in certain circumstances. As to non-management directors (like traders), no cap applies. Is this sufficient to de-escalate the bonus discussion in the Netherlands? Not very likely, in view of the negative reactions by politicans, who believe the cap is still way too high. To be continued.
Comments